Ο Ammar Karim ανδρώθηκε ως δημοσιογράφος κατά τη διάρκεια των πιο σκοτεινών χρόνων του Ιράκ. Με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν να αποσταθεροποιεί την περιοχή, ανησυχεί ότι μπορεί να βρεθεί ξανά να καλύπτει έναν ακόμη πόλεμο στην πατρίδα του. Μεταξύ του 2006 και του 2007, όταν η αιματοχυσία στη Βαγδάτη έφτασε στο αποκορύφωμά της, ο Ammar Karim έβγαινε έξω κάθε βράδυ. Το να διασχίσει κανείς την πόλη μετά το σκοτάδι ήταν επικίνδυνο, αλλά εκείνος πήγαινε ούτως ή άλλως, κατευθυνόμενος προς το μικρό καφέ στη Zayouna, όπου οι φίλοι του αναζητούσαν μια χαραμάδα κανονικότητας σε εκείνα τα πυρετώδη χρόνια μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ. Ο ένας εργαζόταν στο Υπουργείο Άμυνας, ο άλλος στο Υπουργείο Πετρελαίου. Υπήρχε ένας εργολάβος εταιρείας, ένας ακαδημαϊκός και ο Karim, που τους μετέφερε τις έκτακτες ειδήσεις της ημέρας. «Ερχόμουν φορτωμένος με πληροφορίες, μέχρι που μου ζήτησαν να σταματήσω», θυμάται ο Karim. «Προσπαθούσαν να ζήσουν ειρηνικά, μακριά από όλη αυτή τη βία». Ή...
