Γιατί η λαϊκή οργή δεν ανατρέπει τα αυταρχικά καθεστώτα - Η εκτεταμένη δυσαρέσκεια μπορεί να αποδυναμώσει τις κρατικές δομές, αλλά δεν ορίζει την επιβίωσή τους
The toppling of Saddam's statue. Credit: The Guardian Η διάχυτη λαϊκή δυσαρέσκεια μπορεί να πλήξει τις κρατικές δομές, αλλά δεν καθορίζει την αντοχή τους. Ο κρίσιμος παράγοντας είναι αν όσοι βρίσκονται εντός του συστήματος επιλέξουν να παραμείνουν πιστοί σε αυτό ή να αποστασιοποιηθούν. Αν περάσει κανείς αρκετό χρόνο σε συνέδρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα ή σε πολιτικές συζητήσεις για τη Μέση Ανατολή , ακούει την ίδια παραδοχή ξανά και ξανά: Αν εξοργιστούν αρκετοί άνθρωποι με μια κυβέρνηση, αυτή τελικά θα καταρρεύσει. Ακούγεται λογικό και είναι πολιτικά βολικό, αλλά δεν επιβεβαιώνεται ούτε στην πράξη ούτε στην ιστορία. Σε πλήθος περιπτώσεων, από το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν μέχρι τη Συρία του Μπασάρ αλ Άσαντ και τώρα την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, αυτή η προσδοκία παραμένει ζωντανή παρά τις περί του αντιθέτου ενδείξεις. Η λαϊκή οργή, ακόμη και όταν είναι βαθιά και εκτεταμένη, δεν οδηγεί από μόνη της στην κατάρρευση ενός καθεστώτος. Ο πιο αξιόπιστος δείκτης ...