Γιατί η Ευρώπη δεν πρόκειται να είναι ο "αδύναμος κρίκος" στη μεγάλη κούρσα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας

 

Φωτογραφία: Pexels

Πληθαίνουν οι λόγοι για να αμφιβάλλει κανείς για την ικανότητα της Ευρώπης - αλλά και της Ιταλίας, να καταφέρουν να διαδραματίσουν έναν ρόλο που δεν θα είναι παθητικός σε έναν κόσμο που μοιάζει να κυριαρχείται από την ισχύ και τις στρατιωτικές ικανότητες.

Ο ρόλος των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών, ιδιαίτερα ανεπτυγμένος σε Αμερική και Κίνα, προσφέρει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα κάθε άλλο παρά αμελητέα.
Σε μια εμβριθή ανάλυση, ο Dario Guarascio, διδάσκων στη Sapienza της Ρώμης, έφτασε στο σημείο να μιλά για «Imperialismo digitale», που είναι και ο τίτλος του βιβλίου του από τις εκδόσεις Laterza.

Εντοπίζει ακριβώς στις Big Tech το καθοριστικό στήριγμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και για τον αντίπαλο κινεζικό πόλο.
Η Ευρώπη παραμένει ο συνήθης «αδύναμος κρίκος». 

Γεγονός που ο Guarascio αποτυπώνει εύστοχα, ξεκινώντας από την ικανότητα ενός καθεστώτος όπως το κινεζικό να σχεδιάζει και να στηρίζει την έρευνα και την ανάπτυξη (R&D) οι οποίες, όπως έλεγε ο Schumpeter, αποτελούν τη βάση της τεχνολογικής καινοτομίας. Το ίδιο ισχύει και για τις μαζικές επενδύσεις.

Μερικά παραδείγματα: ήδη πριν από δύο χρόνια, το κινεζικό δίκτυο 5G αριθμούσε 1,443 εκατομμύρια σταθμούς βάσης, συνδέοντας 500 εκατομμύρια χρήστες.

Πέρα από τους αριθμούς: Τα σημάδια μιας νέας ευρωπαϊκής δυναμικής 

Μέσα σε μόλις 10 χρόνια, η Κίνα κατάφερε να ανατρέψει την αμερικανική κυριαρχία στον τομέα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για την τεχνητή νοημοσύνη.

Σήμερα ελέγχει το 70% των παγκόσμιων καταγραφών, οι ΗΠΑ βρίσκονται στο 14%, ενώ η Ευρώπη σε ένα ισχνό 3%.

Ωστόσο, ανάμεσα στην ευρωπαϊκή επίγνωση αυτής της κατωτερότητας και τη δραματική εξέλιξη του τεχνολογικού ιμπεριαλισμού σε μια εποχή πολέμων και κρίσεων, ίσως έχει ξεκινήσει μια νέα φάση.

Ο Valerio De Molli, ανοίγοντας το εαρινό Cernobbio της Teha, διέβλεψε για την Ευρώπη έναν αναβαθμισμένο ρόλο ως «παγκόσμιο σημείο αναφοράς, στέρεο και αξιόπιστο».
Αυτή η αφύπνιση έχει παράγει μέχρι στιγμής σημαντικά αποτελέσματα: συμφωνίες όπως η Mercosur, εμπορικές συνεργασίες με την Ινδία, την Ινδονησία και την Αυστραλία, καθώς και στρατηγικές για την κινητοποίηση των άφθονων ιδιωτικών αποταμιεύσεων.

 Παράλληλα, παρατηρείται διπλασιασμός των αιτήσεων από Αμερικανούς ερευνητές για προγράμματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας, ενώ προωθείται το πρόγραμμα «Buy European».

Ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς, αλλά το να ανακυκλώνουμε συνεχώς όσα δεν κάνουμε, αντί να αναδεικνύουμε όσα γίνονται, σίγουρα δεν τον συντομεύει.

*Άρθρο του Daniele Manca για την Corriere della Sera